สอบถามตอนนี้
สกรูโรตารีหรือคอมเพรสเซอร์แบบลูกสูบทุกตัวจะนำน้ำมันหล่อลื่นเข้าสู่กระแสลม และส่วนหนึ่งของน้ำมันนั้นจะหลุดออกมาเป็นละอองฝอยและไอระเหยละเอียดที่เป็นมาตรฐาน เครื่องกรองอากาศอัด เพียงอย่างเดียวก็ไม่สามารถจับได้เต็มที่ ในสายการบรรจุอาหาร การตวงยา การประกอบอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ และการพ่นสี แม้แต่การขนถ่ายน้ำมันปริมาณเล็กน้อยยังแปลเป็นชุดการปฏิเสธ หัวฉีดที่อุดตัน และพื้นผิวผลิตภัณฑ์ที่ปนเปื้อน
ขนาดของปัญหานั้นง่ายต่อการประเมินต่ำ คอมเพรสเซอร์แบบสกรูโรตารีแบบฉีดน้ำมันขนาด 37 กิโลวัตต์ทั่วไปสามารถบรรทุกน้ำมันได้ระหว่าง 3 ถึง 5 มิลลิกรัมต่อลูกบาศก์เมตรของอากาศอัดที่หน้าแปลนทางออก ก่อนที่จะใช้ขั้นตอนการกรองใดๆ หากปล่อยทิ้งไว้โดยไม่ผ่านการบำบัด ปริมาณน้ำมันจะสะสมอยู่ท้ายน้ำเป็นตะกอนในระบบท่อ สารเคลือบเงาบนบ่าวาล์ว และสารตกค้างบนชิ้นส่วนสำเร็จรูป
การถ่ายเทน้ำมันดิบโดยทั่วไปเมื่อคอมเพรสเซอร์ระบายออกก่อนการกรอง
ISO 8573-1 Class 1 ขีดจำกัดน้ำมันตกค้างหลังจากการกรองแบบเต็มขั้นตอน
โดยทั่วไปขั้นตอนการกรองขั้นต่ำจำเป็นเพื่อให้ได้อากาศประเภท 1
การบรรลุเป้าหมายน้ำมันที่ตกค้างต่ำนั้นแทบจะไม่ใช่งานของส่วนประกอบเพียงชิ้นเดียว มันเป็นผลลัพธ์ของห่วงโซ่การกรองที่จะกำจัดของเหลวจำนวนมาก หยดละอองลอย และไอน้ำมันตามลำดับ โดยแต่ละขั้นตอนได้รับการออกแบบสำหรับช่วงขนาดอนุภาคที่แตกต่างกัน
การทำความเข้าใจว่าการกำจัดไอน้ำมันเหมาะสมกับจุดใด จำเป็นต้องมองเห็นเส้นทางทั้งหมดตั้งแต่การปล่อยคอมเพรสเซอร์ไปจนถึงจุดใช้งาน การข้ามขั้นตอนหนึ่งหรือลดขนาดลง จะทำให้ภาระการปนเปื้อนไปยังส่วนประกอบถัดไป และทำให้อายุการใช้งานสั้นลง
สองขั้นตอนแรกขจัดของเหลวจำนวนมาก สนิม และตะกรันท่อ เพื่อไม่ให้เข้าถึงตัวกลางที่รวมตัวกัน ตัวกรองการรวมตัวและเครื่องกำจัดละอองจะรวมละอองน้ำมันที่มีขนาดต่ำกว่าไมครอนให้เป็นหยดขนาดใหญ่ที่ระบายออกไป เหลือเพียงไอน้ำมัน ซึ่งเป็นสารปนเปื้อนในเฟสก๊าซที่การรวมตัวกันเชิงกลไม่สามารถดักจับได้ ไอระเหยนั้นเป็นเป้าหมายของระยะการดูดซับของถ่านกัมมันต์
คำว่าตัวกรองการรวมตัวและตัวกำจัดละอองมักใช้แทนกันได้ แต่จะอธิบายจุดต่างๆ ในกลไกเดียวกัน โดยทั่วไปตัวกรองรวมตัวจะถูกจัดอันดับสำหรับการกำจัดละอองลอยให้เหลือประมาณ 1 ไมครอน และมีปริมาณน้ำมันตกค้างใกล้ 0.5 มก./ลบ.ม. เครื่องกำจัดละออง ซึ่งบางครั้งเรียกว่าเครื่องกำจัดถ่านหินประสิทธิภาพสูง กำหนดเป้าหมายหยดที่มีขนาดเล็กกว่าไมครอนจนถึงประมาณ 0.01 ไมครอน และผลักน้ำมันที่ตกค้างไปทาง 0.01 มก./ลบ.ม. ซึ่งสอดคล้องกับ ISO 8573-1 คลาส 1
| เวที | ขนาดอนุภาคเป้าหมาย | กลไกการกำจัด | น้ำมันตกค้างทั่วไป |
|---|---|---|---|
| กรองล่วงหน้า | สูงกว่า 5 ไมครอน | การแยกและการระบายน้ำเป็นกลุ่ม | 3 ถึง 5 มก./ลบ.ม |
| ตัวกรองการรวมตัว | 1 ถึง 5 ไมครอน | การรวมตัวกันของละอองลอยแบบไฟเบอร์เบด | 0.5 มก./ลบ.ม |
| เครื่องกำจัดหมอก | 0.01 ถึง 1 ไมครอน | การรวมตัวกันของเส้นใยขนาดต่ำกว่าไมครอน | 0.01 มก./ลบ.ม |
| ทาวเวอร์ถ่านกัมมันต์ | เฟสไอ | การดูดซับทางกายภาพ | ต่ำกว่า 0.003 มก./ลบ.ม |
โปรดทราบว่าปริมาณน้ำมันที่ตกค้างจะลดลงตามลำดับความสำคัญในแต่ละขั้นตอน ซึ่งเป็นสาเหตุที่การข้ามเครื่องกำจัดหมอกและการกระโดดตรงจากตัวกรองที่รวมตัวไปยังหอคอยคาร์บอน จะทำให้คาร์บอนเบดมีละอองของเหลวที่ไม่เคยออกแบบมาให้ดูดซับมากเกินไปเป็นประจำ
ตัวกรองการรวมตัวทางกล ไม่ว่าจะละเอียดแค่ไหน ก็ไม่สามารถขจัดน้ำมันในเฟสไอได้ เนื่องจากโมเลกุลของไอไม่ใช่หยดและจะไม่ผสานเข้ากับตัวกลางไฟเบอร์ นี่เป็นงานเฉพาะของ น้ำยาล้างน้ำมันประสิทธิภาพสูง สร้างขึ้นรอบเตียงถ่านกัมมันต์ เมื่ออากาศที่มีน้ำมันไหลผ่านเม็ดคาร์บอน โมเลกุลของไอจะดูดซับบนพื้นผิวคาร์บอนที่มีรูพรุนผ่านการดึงดูดของแวน เดอร์ วาลส์ ส่งผลให้กระแสลมปราศจากน้ำมันโดยพื้นฐานแล้ว
ประสิทธิภาพของเตียงคาร์บอนไม่คงที่ตลอดอายุการใช้งาน ความสามารถในการดูดซับจะลดลงเมื่อโครงสร้างรูพรุนภายในเต็มไปด้วยน้ำมัน และอัตราการลดลงจะขึ้นอยู่กับปริมาณน้ำมันที่ไหลเข้า อุณหภูมิในการทำงาน และความชื้นสัมพัทธ์ เบดที่ได้รับอากาศที่รวมตัวกันอย่างเหมาะสมโดยมีน้ำมันตกค้างอยู่แล้วที่ 0.01 มก./ลบ.ม. จะมีอายุการใช้งานยาวนานกว่าที่มีการขอให้ดึงละอองลอยดิบออกอย่างมาก
การจ่ายอากาศให้กับหอคาร์บอนที่ผ่านเครื่องกำจัดหมอกแล้ว แทนที่จะปล่อยคอมเพรสเซอร์แบบดิบ เป็นหนึ่งในวิธีที่ง่ายที่สุดในการยืดอายุเบดดูดซับและชะลอระยะเวลาการเปลี่ยนใหม่
วัสดุตัวเรือนตัวกรองมักเป็นสิ่งที่ต้องคำนึงถึงในภายหลัง แต่ก็เป็นตัวกำหนดความต้านทานการกัดกร่อน ความสามารถในการทำความสะอาด และความเหมาะสมสำหรับสภาพแวดล้อมที่ถูกสุขลักษณะ ตัวเรือนเหล็กคาร์บอนเคลือบภายในเป็นตัวเลือกมาตรฐานสำหรับอากาศอุตสาหกรรมทั่วไป แต่ก ตัวกรองอากาศอัดสแตนเลส กลายเป็นสิ่งจำเป็นเมื่อใดก็ตามที่สารเคมีคอนเดนเสทรุนแรง ความชื้นโดยรอบสูง หรือการใช้งานอยู่ภายใต้กฎสุขอนามัยของอาหาร เครื่องดื่ม หรือยา
ตัวเรือนสเตนเลสสตีลได้รับคะแนนสูงสุดในด้านความต้านทานการกัดกร่อนและการปฏิบัติตามหลักสุขลักษณะ เนื่องจากชั้นพาสซีฟออกไซด์ของพวกมันต้านทานกรดคอนเดนเสท และเช็ดทำความสะอาดได้โดยไม่มีรูพรุน การเสียเปรียบคือต้นทุนที่ต้องชำระล่วงหน้า ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมจึงมักระบุวัสดุสำหรับการใช้งานที่มีข้อกำหนดการตรวจสอบการทำความสะอาดที่เข้มงวด แทนที่จะนำไปใช้กับทั้งโรงงานตามค่าเริ่มต้น
ISO 8573-1 กำหนดระดับความบริสุทธิ์ของอากาศสำหรับปริมาณอนุภาค น้ำ และน้ำมัน โดยคลาส 1 กำหนดให้มีปริมาณน้ำมันรวมอยู่ที่หรือต่ำกว่า 0.01 มก./ลบ.ม. การเปรียบเทียบเทคโนโลยีการกรองกับเกณฑ์ที่สำคัญที่สุดในการบรรลุถึงระดับนั้น ให้ความกระจ่างว่าเหตุใดวิธีการแบบแบ่งชั้นจึงมีประสิทธิภาพเหนือกว่าขั้นตอนใดขั้นตอนหนึ่ง
รูปแบบนี้มีความสอดคล้องกันในแต่ละประเภทงาน: ตัวกรองรวมตัวและเครื่องกำจัดหมอกมีส่วนสำคัญในการกำจัดละอองลอยและอนุภาค แต่แทบจะไม่มีส่วนช่วยในการปนเปื้อนในเฟสไอเลย ในขณะที่หอคอยคาร์บอนมีส่วนสำคัญในการกำจัดไอ แต่ขึ้นอยู่กับขั้นตอนต้นน้ำทั้งหมดเพื่อปกป้องอายุการใช้งาน ไม่มีเทคโนโลยีใดครอบคลุมทุกแกน ซึ่งเป็นข้อโต้แย้งในทางปฏิบัติสำหรับการกรองแบบทีละขั้นตอน แทนที่จะเป็นส่วนประกอบขนาดใหญ่เพียงชิ้นเดียว
การลดขนาดขั้นใดๆ ในห่วงโซ่จะเพิ่มความเร็วลมผ่านตัวกลาง ซึ่งจะเพิ่มความดันส่วนต่าง และดันน้ำมันที่กักเก็บกลับเข้าไปในกระแสลม ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่เรียกว่าการขึ้นรถไฟอีกครั้ง ขนาดที่ถูกต้องจะขึ้นอยู่กับอัตราการไหลจริงที่ความดันและอุณหภูมิในการทำงาน ไม่ใช่พิกัดป้ายชื่อคอมเพรสเซอร์เพียงอย่างเดียว
| พารามิเตอร์ | ข้อปฏิบัติที่แนะนำ | ผลที่ตามมาหากละเลย |
|---|---|---|
| ขนาดการไหล | ขนาดตามการไหลของไซต์งานจริง ความดัน และอุณหภูมิ | แรงดันตกคร่อมที่สูงขึ้นและการกักเก็บน้ำมันอีกครั้ง |
| ความดันแตกต่าง | เปลี่ยนองค์ประกอบการรวมตัวที่หยด 0.5 ถึง 0.7 บาร์ | ต้นทุนพลังงานที่เพิ่มขึ้นต่อลูกบาศก์เมตรที่ส่งมอบ |
| คาร์บอน Bed Life | ตรวจสอบการโหลดและเปลี่ยนทางเข้าตามกำหนดเวลา ไม่ใช่แค่เรื่องกลิ่นเท่านั้น | ไอระเหยทะลุทะลวงโดยไม่มีการเตือนที่มองเห็นได้ |
| การระบายน้ำคอนเดนเสท | ใช้ระบบระบายการสูญเสียเป็นศูนย์อัตโนมัติในทุกขั้นตอน | การขนย้ายของเหลวครอบงำสื่อปลายน้ำ |
ข้อผิดพลาดในการบำรุงรักษาทั่วไปคือการตัดสินความอิ่มตัวของหอคาร์บอนด้วยกลิ่นเพียงอย่างเดียว การซึมผ่านของไอน้ำมันมักจะไม่มีกลิ่นที่ความเข้มข้นที่สำคัญสำหรับการปฏิบัติตามข้อกำหนดประเภท 1 ซึ่งหมายความว่าการเปลี่ยนตามกำหนดเวลาตามชั่วโมงการทำงานและปริมาณทางเข้าจะเชื่อถือได้มากกว่าการตรวจสอบด้วยประสาทสัมผัส
ละอองลอยน้ำมันหมายถึงหยดของเหลวละเอียดที่แขวนลอยอยู่ในกระแสลม ซึ่งสามารถดักจับตัวกรองที่รวมตัวกันเป็นกลไกและเครื่องกำจัดละอองได้ ไอน้ำมันคือน้ำมันที่อยู่ในสถานะแก๊ส ซึ่งต้องใช้ตัวกลางในการดูดซับ เช่น ถ่านกัมมันต์ เนื่องจากไม่สามารถกรองด้วยเครื่องจักรได้
โดยทั่วไปไม่ คลาส 1 ต้องการทั้งการกำจัดละอองลอยจนถึงระดับต่ำกว่าไมครอนและการดูดซับเฟสไอ ซึ่งโดยทั่วไปหมายถึงตัวกรองที่รวมตัว เครื่องกำจัดละออง และหอถ่านกัมมันต์ที่ทำงานตามลำดับ
ระยะเวลาการเปลี่ยนขึ้นอยู่กับปริมาณน้ำมันที่ไหลเข้า อุณหภูมิ และความชื้น แต่การกำหนดเวลาตามชั่วโมงการทำงานและสภาพทางเข้าที่ได้รับการตรวจสอบมีความน่าเชื่อถือมากกว่าการรอกลิ่นที่ตรวจพบได้ เนื่องจากการซึมผ่านของไอมักจะไม่มีกลิ่น
โดยทั่วไปแล้ว สเตนเลสจะมีเหตุผลเหมาะสมในกรณีที่คอนเดนเสทมีการกัดกร่อน ความชื้นโดยรอบสูงอย่างต่อเนื่อง หรือการใช้งานอยู่ภายใต้ข้อกำหนดด้านสุขอนามัยหรือการทำความสะอาด ซึ่งพบได้ทั่วไปในการแปรรูปอาหาร เครื่องดื่ม และยา
การขึ้นใหม่เกิดขึ้นเมื่อความเร็วลมผ่านไส้กรองสูงเกินไปสำหรับตัวกลาง โดยปกติแล้วเนื่องจากส่วนประกอบมีขนาดเล็กเกินไปสำหรับสภาพการไหลจริง ซึ่งจะดึงน้ำมันที่ดักไว้ก่อนหน้านี้กลับเข้าสู่กระแสลม
เพิ่ม: หมายเลข 9, เลน 30, ถนน Caoli, Fengjing Town, Jinshan District, Shanghai, China
โทร: +86-400-611-3166
อีเมล:
ลิขสิทธิ์ © DeMargo (เซี่ยงไฮ้) บริษัท เทคโนโลยีประหยัดพลังงาน จำกัด สงวนลิขสิทธิ์. โรงงานผลิตเครื่องฟอกแก๊สตามสั่ง
